Επικοινωνία με Ανώτερο Εαυτό

Σεμινάριο Χαριτίνης Χριστάκου ©

 

7 Mαρτίου 2005

Εισαγωγή

Oι σημειώσεις αυτές γράφτηκαν προκειμένου να φανούν χρήσιμες σε όσους θέλουν να ανακαλύψουν ποιοι πραγματικά είναι. Ένα σημαντικό μέρος αυτής της ανακάλυψης συνδέεται με την επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό – ή Εσωτερικό Εαυτό- και τους πνευματικούς μας οδηγούς.


Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μας οδηγούν να θέλουμε να επικοινωνήσουμε με το Εσώτερο Είναι μας.
Αυτές οι σημειώσεις έχουν ως στόχο την πρακτική χρησιμότητα και αφιερώνονται σε όσους από καρδιάς επιθυμούν να ενδυναμώσουν την ύπαρξή τους αφομοιώνοντας την θεϊκή τους υπόσταση μέσα στην ανθρώπινη εκδήλωσή τους.


... Αυτή η επιθυμία τους είναι που Δημιουργεί μία Νέα Πραγματικότητα όχι μόνο πάνω στη Γη αλλά και σε ολόκληρο το σύμπαν. . . 

Ως προς τα τεχνικά θέματα αυτών των σημειώσεων:
Το κείμενο δεν ακολουθεί τους κανόνες του γραπτού λόγου προκειμένου να μεταφέρει την αίσθηση των πραγμάτων και να υπάρχει μία ζώσα ροή επικοινωνίας. Η ροή ακολουθεί τον προφορικό λόγο. Αυτό επιτρέπει στο κείμενο να είναι προσιτό και οικείο. Έτσι, μπορείτε να αναγνωρίσετε εάν κάτι είναι αληθινό για σας ή όχι.

Ένα Μήνυμα Πριν Ξεκινήσουμε:
Αυτή τη στιγμή κρατάτε αυτό το υλικό στα χέρια σας (ή κάνετε επαφή με το υλικό μέσω του υπολογιστή). Αυτό σημαίνει ότι έχετε την δύναμη και την δυνατότητα να κάνετε πραγματικότητα όλα όσα περιγράφονται εδώ. Αλλιώς, αυτό το υλικό δεν θα σας εύρισκε.


Εσείς θ’ αποφασίσετε – αφού εμείς δημιουργούμε το μέλλον μας – εάν είστε έτοιμοι να πιστέψετε ότι πράγματι μπορείτε να τα κάνετε πραγματικότητα. 

 

ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ;

Εάν υπάρχει Μία μεγαλειώδης οντότητα,
αυτή είσαι εσύ!
Εάν υπάρχει Ένας σοφός για να συμβουλευθείς,
αυτός είσαι εσύ!
Εάν υπάρχει Ένας μύστης για να σε μυήσει,
αυτός είναι η οντότητά σου!

Η Αλήθεια βρίσκεται μέσα σου.
Η Σοφία ζει μαζί σου
Η Ενότητα είσαι Εσύ.


Κάθε στιγμή,
Εσύ Είσαι.
Κάθε στιγμή, 
Εσύ Γίνεσαι.
Κάθε στιγμή,
Εσύ Δημιουργείς.

 


ΕΝΘΥΜΗΣΗ

Σε μία στιγμή μεγάλης έμπνευσης, δημιούργησες ένα δώρο.
Αυτό το δώρο το χάρισες στον Εαυτό σου.
Το ονόμασες Aτομίκευση.

Σου έδινε την ευκαιρία
Να συμμετέχεις και να δρας,
Να παρακολουθήσεις και να παρατηρήσεις
Σαν μονάδα
Όλα αυτά που Εσύ Είσαι.

Παρατηρούσες για αιώνες
Προσπαθώντας να καταλάβεις
Τι νόημα έχουν
Όλα αυτά που βλέπεις

Μέχρι που ήρθε η ώρα.

Θυμήθηκες το δώρο
που σου είχες χαρίσει κάποτε.
Και τότε,
Εντυπωσιάστηκες από την Ευφυΐα σου
Έμεινες άφωνος από την Έμπνευσή σου!
Και για πρώτη φορά γιόρτασες
το δώρο Της Ατομικότητάς σου.
Ένιωσες Ευγνωμοσύνη για την Διάνοιά σου
Για το μεγαλείο της έμπνευσής σου,

Άρχισες να παρατηρείς
Όλα εκείνα που μέχρι τότε
Προσπαθούσες να καταλάβεις.
Μέσα από την Ατομικότητά σου
Θυμήθηκες ότι είσαι Δημιουργός

 

 

Η Αλήθεια Που Συνέχεια Αλλάζει

 

H αλήθεια είναι εξέλιξη. Γι’ αυτό η αλήθεια της προηγούμενης γενιάς δεν είναι ίδια με την αλήθεια που δεχόμαστε τώρα. Το ίδιο ισχύει και για την αλήθεια του προηγούμενου λεπτού. Μπορεί η αλήθεια μας να είναι διαφορετική το επόμενο.


Η αλήθεια είναι μία συνεχής αλλαγή των φακών μέσα από τους οποίους βλέπουμε τον κόσμο. Κάθε φορά που αφαιρούμε ένα φακό, τα μάτια μας βλέπουν μία διαφορετική εικόνα του κόσμου και μία διαφορετική αλήθεια.


Επομένως, η Αλήθεια είναι ο αντικατοπτρισμός της δικής μας εξελικτικής διαδικασίας.
Αυτό σημαίνει ότι η εμμονή μας σε πεποιθήσεις και αντιλήψεις τις οποίες έχουμε αναγάγει σε παντοτινή αλήθεια, τελικά μας εμποδίζουν να την ανακαλύψουμε.

Οι πεποιθήσεις μας διαμορφώνονται έτσι ώστε να μας εξυπηρετήσουν μία συγκεκριμένη χρονική περίοδο σε σχέση με τα ζητήματα που εμφανίζονται στη ζωή μας. Η ίδια η ζωή μέσα από τις δυσκολίες και τα προβλήματα που φέρνει μπροστά μας μάς δείχνει ποιες είναι εκείνες οι αντιλήψεις που πλέον είναι καλό να αλλάξουμε και ποιες είναι εκείνες που πλέον είναι καλό να αποκτήσουμε.

Όλη μας η ζωή είναι εξέλιξη. Η εξέλιξη είναι μία αντιληπτική διαδικασία.

Εάν δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τα μηνύματα της ζωής, αυτό σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε ένα ασυνείδητο εξελικτικό κύκλο. Άρα, εξερευνούμε μέρη της ύπαρξής μας που ζουν και λειτουργούν χωρίς συνειδητότητα και έτσι γνωρίζουμε ένα τεράστιο κόσμο που ζει και υπάρχει μέσα μας.


Γι' αυτό, μη βιαστείτε να κρίνετε αυτό τον εξελικτικό κύκλο ως μη εξελιγμένο ή κατώτερο. Η διεύρυνση και η διαφορετικότητα είναι το χαρακτηριστικό της Δημιουργίας. Σε όλα τα επίπεδα.

Υπάρχει ένα μέρος μέσα μας όπου η Αλήθεια δονεί και μιλά και μας δίνει το στίγμα της. Εκεί δονείται η Αλήθεια που Συνέχεια Αλλάζει. Αυτή η Αλήθεια, που είναι εξελικτική, συνδέεται και μεταφέρεται από τον Ανώτερο Εαυτό μας μέσα από την καρδιά μας. Αυτό το μέρος λοιπόν είναι η καρδιά μας.

Κάπως σαν το παραμύθι με τον κοντορεβυθούλη, ανακαλύπτουμε το δρόμο της επιστροφής  εμπιστευόμενοι την καρδιά μας και τα αισθήματά της. Αυτά τα βαθύτερα αισθήματα αποτελούν τον τρόπο να επικοινωνούμε με τον ανώτερο εαυτό μας και είναι η βάση της καθοδήγησής μας και της εσωτερικής μας δύναμης.


Καθώς τα πεδία και η ζωή εξελίσσεται, εμείς στηρίζουμε σ' αυτά τα αισθήματα μία ανώτερη οπτική και τότε η αλήθεια γίνεται περισσότερο εξέλιξη παρά κάτι σταθερό. Αυτή την ίδια εξέλιξη ακολουθούν και οι νόμοι κάθε πολιτείας που αλλάζουν κάθε τόσο ώστε να ανταποκρίνονται στις νέες τρέχουσες πεποιθήσεις, ηθικές αξίες και αντιλήψεις της κοινωνίας.

Όταν δημιουργούμε χώρο μέσα μας για να συμβεί μια αλλαγή στη ζωή μας (που σημαίνει ότι είμαστε πραγματικά ανοικτοί στο ενδεχόμενο να αλλάξουμε συνήθειες, πεποιθήσεις ή και συναισθήματα), μπαίνουμε στη Συμπαντική Ροή που ενώνει τα πάντα και συνεχώς αναζητά την ισορροπία. Εάν αντισταθούμε, συναντάμε εμπόδια σε κάθε προσπάθεια να προχωρήσουμε.


Πώς ν' αντιληφθούμε την κατάσταση της ροής της ενέργειάς μας;

1/  Εάν η καθημερινή μας ζωή έχει έστω και λίγο χαρά ή πάθος, αυτό αποτελεί ένδειξη ότι είμαστε ευθυγραμμισμένοι με αυτή την σύνθεση ενεργειών. Προσέξτε ότι αυτό δεν αφορά την εξωτερική συμπεριφορά, αλλά το πώς νιώθουμε εσωτερικά.

 2/  Οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμαστε σε επαφή μας βοηθούν να δούμε την δική μας ευθυγράμμιση. Εάν αυτά που κάνουν, δεν έχουν κανένα νόημα ή βαρύτητα για μας, εάν μας επιτίθενται χωρίς πρόκληση, αυτό δεν είναι απαραίτητα ένδειξη της δικής μας ευθυγράμμισης («δεν με αφορούν καθόλου, άρα τα έχω ξεπεράσει»). Η δική μας αντίδραση ή εσωτερική στάση σ’ αυτές τις καταστάσεις είναι η ακριβής ένδειξη της ροής μας και της δικής μας ευθυγράμμισης.

3/  Η βιολογία μας είναι ένδειξη της συμπαντικής ροής.

4/  Ο φόβος που νιώθουμε για διάφορα ανθρώπινα ζητήματα και ο τρόπος που τον διαχειριζόμαστε αποτελούν επίσης ενδείξεις για την δική μας ευθυγραμμισμένη ροή. Όσο περισσότερη συμπαντική ροή υπάρχει μέσα μας, τόσο υψηλότερη είναι η εμπιστοσύνη μας στην καταλληλότητα αυτών που συμβαίνουν και τόσο πιο βέβαιοι νιώθουμε ότι η εμπιστοσύνη στο Πνεύμα είναι το κλειδί για να ξεπεράσουμε τους φόβους της διττότητας.

 


Πως μπαίνει κάποιος στη ροή;

 

1/ Αφήστε τα μέρη, τους τρόπους που είναι γνωστοί και οικείοι γιατί σας εμποδίζουν να αλλάξετε και να προχωρήσετε.

2/ Ασπαστείτε και νιώστε την βαθύτερη επιθυμία της καρδιάς σας για ενότητα και αφήστε τις παλιές πεποιθήσεις που σας δένουν με τη διττότητα και την επιβίωση.

3/ Αποδεχθείτε και παραδεχθείτε μέσα σας ότι οι άλλοι εξυπηρετούν την εξέλιξή σας αφού Πάντα μας δείχνουν εκείνες τις αντιλήψεις, πεποιθήσεις ή συναισθήματα που χρειάζεται να αλλάξουμε για να νιώθουμε γαλήνη, ελευθερία και αγάπη.

4/ Βάλτε πρόθεση να είστε ανοικτοί –ειδικά στις δύσκολες ώρες- και να επανεξετάσετε ακόμα και τις αλήθειες που σας βοήθησαν μέχρι τώρα.

5/ Πάρτε συνειδητά αποφάσεις.

6/ Αγκαλιάστε τις αλλαγές και κατανοήστε ότι σας οδηγούν σε υψηλότερη δόνηση.

7/ Αφήστε τον πόνο και το δράμα της ζωής.

8/ Αλλάξτε κίνητρα. Αντί να έχετε κίνητρο την επιβίωση, αποκτήστε σαν κίνητρο την ανακάλυψη της ενότητας ή την δική σας δημιουργικότητα. Σημειώστε ότι εργαλεία που μέχρι τώρα βοήθησαν και υποστήριξαν την εξέλιξή μας π.χ. κριτική, σύγκριση, δεν δουλεύουν στις ανώτερες δονήσεις. Αντίθετα, μας σταματούν και μας κρατάνε δέσμιους της συμβατικής «αλήθειας» που τώρα πια είναι απλώς η παλαιά ενέργεια της σύγκρουσης και του διαχωρισμού.

9/ Βάλτε πρόθεση να «βλέπετε» τα πάντα από πιο ευρεία οπτική γωνία. Όχι σαν άνθρωπος, αλλά ως ύπαρξη.

10/ Αποδεχθείτε μέσα στην καρδιά σας ότι δεν υπάρχει λάθος κίνηση ή απόφαση ή επιλογή, ούτε για σας, ούτε για κανένα άλλο. Όλα είναι κατάλληλα και υπηρετούν. Γι’ αυτό ευχαριστηθείτε με κάθε κίνηση που κάνετε και κάθε απόφαση που παίρνετε.  Έστω και αν είναι άβολο να σκέφτεστε ότι κανείς δεν είναι "λάθος", μείνετε εμπιστευόμενοι τη σοφία του πνεύματος Όλων. Μας οδηγεί, μας διδάσκει, και αν το επιτρέπουμε, τότε μας μεταμορφώνει!

11/ Μιλήστε για αυτό που νιώθετε στην καρδιά σας, αυτό που εκείνη τη στιγμή είναι η δική σας αλήθεια. Νιώστε ελεύθεροι να την αλλάξετε την επόμενη μέρα ή ώρα. Μιλώντας για την αλήθεια σας, γειώνετε την ενέργεια από το αιθερικό στο υλικό και γήινο.

12/ Αναλάβετε την ευθύνη της δημιουργίας για ό,τι εμφανίζεται ως εμπειρία ή γεγονός. Αν δεν είστε ευχαριστημένοι, τότε επιλέξτε διαφορετικά. Είναι δική μας ευθύνη να δημιουργήσουμε χαρά και πάθος κάθε μέρα στη ζωή μας.

Ξεκινώντας το οδοιπορικό για την Επικοινωνία,
είναι ώρα να αναρωτηθούμε :

Είναι άραγε δύσκολο να επικοινωνήσουμε με τον Ανώτερο Εαυτό μας;
Μήπως στην πραγματικότητα είναι Εσωτερικός Εαυτός;
Γιατί πιστεύουμε ότι είναι δύσκολο να επικοινωνήσουμε με τον Ανώτερο Εαυτό μας όταν θεωρούμε εύκολο το να περπατήσουμε ή να μιλήσουμε;
Μήπως κάνουμε δύσκολα τα εύκολα και το αντίστροφο;
Μήπως έχουμε αφεθεί να πιστεύουμε ό,τι οι διαδόσεις και οι γενικές αντιλήψεις λένε;


Η επικοινωνία με τον Ανώτερο Εαυτό μας είναι ουσιαστικά η επαφή με το εσωτερικό μέρος του Εαυτού μας. Είναι η επαφή με την ουσία του σώματός μας, του νου μας, του συναισθήματός μας, της ψυχής μας. Είναι πράγματι αυτή η επαφή τόσο δύσκολη; Είναι τόσο δύσκολο να επικοινωνήσουμε με αυτό που πάντα είμαστε;

Η αλήθεια είναι πάντα ανατρεπτική. Έχει την ιδιότητα να ανατρέπει τις λογικές τάξεις των πραγμάτων.
Η αλήθεια λοιπόν είναι ότι η επικοινωνία με τον Εαυτό μας είναι το πιο φυσικό και εύκολο «εγχείρημα» για καθένα μας. Εάν πράγματι επιθυμούμε αυτή την επικοινωνία με την Ουσία μας, αυτή είναι πολύ εύκολη.   

Σκεφθείτε ότι για να μάθουμε να περπατάμε, κάναμε εξάσκηση επί μήνες με την βοήθεια άλλων. Για να μάθουμε να τρώμε, κάποιοι μας τάιζαν για ένα ή δύο χρόνια, και μετά σταδιακά αρχίσαμε να μαθαίνουμε οι ίδιοι πώς να τρώμε. Για να μάθουμε να σκεπτόμαστε, βρισκόμασταν σε αλληλεπίδραση με τους γονείς μας από την γέννησή μας και παρακολουθώντας τις σκέψεις τους όπως μεταφέρονταν με τα λόγια, μάθαμε αργά-αργά να σκεφτόμαστε. Για να μάθουμε να μιλάμε, μία αντίστοιχη διαδικασία χρειάστηκε. Και για όλα όσα κάνουμε ως ενήλικοι, χρειάστηκε εντατικά να εκπαιδευτούμε, να μάθουμε να φερόμαστε «σαν άνθρωποι».

Όλα αυτά δεν είναι, ούτε ήταν από την αρχή «φυσικά» για μας. Δεν είναι η φυσική μας κατάσταση. Για αυτό και χρειάζεται η ανθρώπινη εκπαίδευσή μας. Οι οικογένεια, οι φίλοι, οι συγγενείς μάς μαθαίνουν να φερόμαστε «σαν άνθρωποι» αφού αυτά δεν είναι ήδη γνωστά.

Το να Είμαστε είναι όμως γνωστό. Ξέρουμε ότι Είμαστε από την ώρα που γεννιόμαστε. Αισθανόμαστε την ύπαρξή μας μέσα στην κοιλιά της μητέρας μας. Ξέρουμε ότι υπάρχουμε. Δεν χρειάζεται κανείς να μας το πει. Υπάρχουμε, χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε κάτι για αυτό. Αυτή είναι η πραγματική φυσική μας κατάσταση.

Απλά γνωρίζουμε.


Απλά είμαστε.


Απλά επικοινωνούμε.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ / ΑΝΩΤΕΡΟ ΕΑΥΤΟ

Για να βρεθούμε σε μία πιο κοντινή επαφή με τον εσωτερικό μας εαυτό – ανώτερη ή πνευματική σοφία – χρειάζεται καταρχήν να έχουμε την διάθεση να περάσουμε λίγη ώρα σε ησυχία χωρίς ομιλίες. Αυτή η επιθυμία είναι σημαντική αφού προδιαθέτει την ενέργειά μας ουσιαστικά και αποτελεσματικά.
Με την διάθεση να περάσουμε λίγη ώρα γαλήνης, βρίσκουμε ένα χώρο ήρεμο και ευχάριστο. Δεν είναι απαραίτητο να είναι ένας «ιερός» χώρος. Μπορεί να είναι ο συνηθισμένος καναπές ή καρέκλα που καθόμαστε. Μπορεί να είναι το κρεβάτι μας ή η καρέκλα του γραφείου μας. Το σημαντικό είναι αυτή η θέση να είναι άνετη και ευχάριστη.


Καθόμαστε λοιπόν και θυμίζουμε στον εαυτό μας ότι σκοπός μας είναι να περάσουμε λίγα λεπτά γαλήνης και ηρεμίας. Πρόθεσή μας είναι να σιωπήσει ο νους μας ώστε να βρεθούμε σε αυτή την χωρίς σκέψεις γαλήνη.

Θα περιέγραφα την κατάσταση που είναι ο στόχος μας ως εξής:
Το σώμα είναι γαλήνιο και χαλαρό, η αναπνοή είναι ήρεμη, σκέψεις δεν υπάρχουν μέσα μας και έχουμε αφεθεί απλά να νιώθουμε ή να αισθανόμαστε την αδιατάρακτη συνέχεια του κυματισμού της αναπνοής μας. Στρέφουμε την προσοχή μας στον αέρα που εισπνέουμε, την διαδρομή που κάνει μέσα μας και την διαδρομή που ακολουθεί για να τον εκπνεύσουμε. Ανάσα μετά από ανάσα, παρακολουθούμε την διαδικασία της ίδιας της αναπνοής μας.


Σταδιακά φεύγουμε από το μυαλό μας που μας τροφοδοτεί με σκέψεις και προβληματισμούς και για λίγη ώρα είμαστε ζωντανοί απλά παρακολουθώντας την γαλήνη της ανάσας μας.


Καθώς παρακολουθούμε την ανάσα μας, διάφορες σκέψεις αρχίζουν να εμφανίζονται στο μυαλό μας. Έγνοιες, αγωνίες κ.α. Εμείς απλά παρακολουθούμε αυτές τις σκέψεις που εμφανίζονται και τις αναγνωρίζουμε με απλό τρόπο (π.χ. α, κοίτα τώρα που θυμήθηκα τα ψώνια. Α, τώρα θυμήθηκα τις πιστωτικές κάρτες μου κοκ) χωρίς καμία επίκριση.


Είναι σημαντικό να μην μπαίνουμε σε επικρίσεις εάν έρχονται διάφορες σκέψεις στο νου μας. Για την ακρίβεια, όσο επικρίνουμε, τόσο η γαλήνη απομακρύνεται.


Η αποδοχή των σκέψεων και των προβληματισμών μας είναι σημαντικό βήμα προκειμένου να επιτρέψουμε σε αυτή τη γαλήνη να αναδυθεί.


Έτσι, παρατηρούμε κάθε σκέψη που εμφανίζεται και την αφήνουμε να φύγει. Δεν αρχίζουμε να σκεφτόμαστε πράγματα σχετικά με αυτήν. Απλά την αναγνωρίζουμε, την παρατηρούμε και την αφήνουμε να φύγει. Θα έρθει η επόμενη σκέψη και κάνουμε πάλι το ίδιο. Το ίδιο και με την μεθεπόμενη. Μέχρι την στιγμή που καμία σκέψη δεν θα αναδύεται. Που το μυαλό θα είναι πια ήσυχο. Τότε μπαίνουμε στο χώρο του  αισθήματος.


Ο χώρος των αισθημάτων είναι από μόνος του ένας ευδαιμονικός χώρος αφού δεν κυκλοφορεί καμία σκέψη μέσα του. Υπάρχει μόνο γαλήνη. Μία γαλήνη πέρα από λέξεις, πέρα από σκέψεις. Είμαστε λοιπόν σε αυτόν τον χώρο και αρχίζουμε συνειδητά να τον απολαμβάνουμε. Μένουμε όση ώρα επιθυμούμε.

 


Εάν επιθυμούμε να νιώσουμε τι είναι κατάλληλο για μας για κάποιο συγκεκριμένο θέμα, τότε πριν ξεκινήσουμε, έχουμε βάλει την πρόθεσή μας σχετικά με αυτό. Αυτό το κάνουμε με απλό τρόπο. Π.χ. «ξεκινάω να πάω πιο βαθιά μέσα μου ώστε να νιώσω τι είναι κατάλληλο σε σχέση με τη δουλειά μου, τι είναι κατάλληλο να δω, να αντιληφθώ για τη σχέση μου, τι είναι κατάλληλο να αντιληφθώ σε σχέση με τα παιδιά μου κλπ.» 


Εάν έχω να επιλέξω ανάμεσα σε διαφορετικές καταστάσεις, βάζω σαν πρόθεσή μου το να νιώσω τι υπάρχει «μέσα» σε καθεμία από αυτές τις επιλογές, ώστε με μεγαλύτερη επίγνωση να διαλέξω.
Η λέξη «μέσα» στις επιλογές, αναφέρεται στην προσέγγιση μίας βαθύτερης εικόνας ως προς το τι αλήθεια είναι αυτό που πραγματικά επιλέγουμε.

Μπορεί έτσι να αντιληφθώ ότι «μέσα» σε μία επιλογή που λογικά δεν θα είχα κανένα λόγο να κάνω, «κρύβεται» ο φόβος μου να ξεπεράσω περιορισμούς στο πως αντιμετωπίζω τη ζωή, τις καταστάσεις ή τους ανθρώπους. Μπορεί να «κρύβεται» ο φόβος να αλλάξω τις περιοριστικές μου συναισθηματικές καταγραφές που αφορούν την επιτυχία, την οικονομική ευρωστία, την συντροφική ευτυχία, την αληθινή χαρά και αυτά που δικαιούμαι να έχω.

Λέγοντας αυτά γίνεται φανερό ότι όταν επιθυμούμε να προσεγγίσουμε τον εσωτερικό εαυτό μας, πρέπει ειλικρινά και με όλη μας την καρδιά να είμαστε ανοικτοί να «ακούσουμε». Πολλές φορές όχι αυτά που μας βολεύουν. Πολλές φορές όχι αυτά που οι συλλογικές αντιλήψεις υποστηρίζουν. Πολλές φορές όχι αυτά που η λογική μας θα επίτασσε.

Εάν πράγματι επιθυμούμε να επικοινωνήσουμε με την Ύπαρξή μας, τότε χρειάζεται να έχουμε θάρρος στην καρδιά για να δούμε την αλήθεια και την σοφία της, όποια και αν είναι αυτή. Στο μυαλό μας αυτό φαντάζει σαν πρόκληση. Όμως είναι απλό.

Στην πραγματικότητα, εάν η καρδιά δεν ποθεί πραγματικά να νιώσει την αλήθεια, η επικοινωνία δεν θα είναι με τον εσωτερικό μας εαυτό. Μπορεί να επικοινωνήσουμε με το ασυνείδητό μας ή το υποσυνείδητό μας, όχι όμως με τον εσωτερικό μας εαυτό. Η γέφυρα για την επικοινωνία με το Πνεύμα μας δημιουργείται όταν η καρδιά αληθινά επιθυμεί να ανακαλύψει τις αλήθειες της. Και ας μην είναι βολικό για την λογική και τις πεποιθήσεις μας.

Γι' αυτό πριν την επικοινωνία, ας ρωτήσουμε την καρδιά μας εάν πράγματι θέλουμε να δούμε ή να αντιληφθούμε τι κρύβουν οι καταστάσεις ή οι δυσκολίες. Και εάν όλη μας η ύπαρξη, αληθινά επιθυμεί να γνωρίσει την αλήθεια, τότε ας προχωρήσουμε.

 


Η προστασία

 

Η καθαρή επιθυμία της καρδιάς μας είναι η καλύτερη «προστασία» που μπορούμε να έχουμε σε τέτοιες επικοινωνίες. Η πραγματική μας επιθυμία να «δούμε» την αλήθεια, όποια και αν είναι, είναι το διαβατήριο για την άμεση και ασφαλή σύνδεσή μας με τον Ανώτερό μας Εαυτό ή οποιονδήποτε άλλο. Η ίδια η πρόθεσή μας – δηλαδή η καθαρή επιθυμία- δημιουργεί την ενεργειακή γέφυρα της σύνδεσής μας και της επικοινωνίας μας. Καμία ιδιαίτερη πρόβλεψη ή προστασία δεν χρειάζεται εάν η καρδιά ποθεί την αλήθεια.

Εάν δεν νιώθετε ότι η πρόθεσή σας είναι επαρκής, μπορείτε να επικαλεστείτε τους τέσσερις αρχαγγέλους, Μιχαήλ, Ραφαήλ, Ουριήλ, Γαβριήλ, να έρθουν να προστατέψουν τον «χώρο» της επικοινωνίας σας. Μην ανησυχείτε, μην προβληματίζεστε. Δείξτε εμπιστοσύνη στο πνεύμα. Μόνο η επίκλησή τους αρκεί για να σας προστατέψουν.

Εάν δεν έχετε αυτή την εμπιστοσύνη, ότι και να κάνετε, ότι προστασία και να λάβετε, θα είναι στην πραγματικότητα ανεπαρκής.Αναγνωρίστε ότι η είναι η πνευματική σας «στάση» που δημιουργεί την στιγμή σας και την πραγματικότητά σας. Η ίδια η ενέργειά σας «σφραγίζει» την ουσία της επικοινωνίας.

Οι εξωτερικές προστασίες είναι καλές αλλά εάν δεν υπάρχει αυτή η εσωτερική εμπιστοσύνη είναι επίσης  καλό να γνωρίζετε την αλήθεια. Η ενέργεια είναι κάθε στιγμή αληθινή. Κάθε στιγμή εκπέμπουμε την αλήθεια της ουσίας της ύπαρξής μας. Εάν δεν έχουμε εμπιστοσύνη, εάν η επιθυμία μας είναι υποτελής στον εγωισμό μας και στην ανάγκη επιβεβαίωσης της προσωπικότητάς μας, τότε οι πιθανότητες η επικοινωνία να μην είναι η ζητούμενη είναι υπαρκτές. Αυτή είναι η αλήθεια. Και είναι καλό να τη γνωρίζουμε.

 


«Ανεπιθύμητες Εμπειρίες»

 

Μέσα στις διάφορες εμπειρίες που ζούμε, μπορεί να ζήσουμε και εμπειρίες επικοινωνίας που εκ των υστέρων θα καταλάβουμε ότι δεν ήταν «καθαρές» αλλά προέρχονταν από ανεπιθύμητες για μας επιρροές. Η ποικιλία των εμπειριών μάς βοηθά να αποκτούμε διάκριση.

Εάν αντιληφθείτε εκ των υστέρων ότι δεν ήταν μία καθαρή επικοινωνία με τον εσωτερικό σας εαυτό, τους οδηγούς σας ή κάποια οντότητα με την οποία νιώθετε συνδεδεμένοι, μην μπείτε σε φόβο. Αναγνωρίστε το γεγονός και παρατηρήστε πως το αντιληφθήκατε. Αισθανθείτε εκείνα τα αισθήματα που σας οδήγησαν στο συμπέρασμα - στην διάγνωση αυτή. Μην τα κρίνετε. Αναγνωρίστε και αντιληφθείτε τα. Αυτή είναι η εμπειρία και η σοφία την οποία η εμπειρία φέρνει. Την επόμενη φορά θα γνωρίζετε. Την επόμενη φορά θα μπορείτε να διακρίνετε καλύτερα.

Ο φόβος δεν βοηθά σε τίποτα πέρα από το να δημιουργεί κενά και «τρύπες» στη σύνδεση επικοινωνίας. Οι τρύπες αυτές επιτρέπουν σε ενέργειες που υποστηρίζουν τον φόβο και την αποδυνάμωση να συνδεθούν με σας. Ακόμα και αν συμβεί αυτό, αναγνωρίστε την κατάσταση και πάρτε τη σοφία που φέρνει. Δείτε ποιος ήταν ο φόβος και που οδήγησε. Τι ενέργεια συνδέθηκε με την ενέργειά σας.

Μην αρχίσετε να σκέφτεστε ότι κάθε φορά θα συμβαίνει το ίδιο. Κάθε φορά συμβαίνει κάτι διαφορετικό αφού κάθε φορά είμαστε διαφορετικοί. Καμία φορά δεν επαναλαμβάνεται ακριβώς το ίδιο σενάριο αφού εμείς δεν είμαστε ακριβώς οι ίδιοι. Για αυτό σε περιόδους που κάνουμε μεγάλα εσωτερικά βήματα, οι αλλαγές στην επικοινωνία είναι εξίσου μεγάλες.

Δημιουργούμε αυτό που εμείς είμαστε. Εάν έχουμε εμπιστοσύνη στο Πνεύμα, δημιουργούμε μία σύνδεση εμπιστοσύνης. Εάν η καρδιά μας πραγματικά θέλει την αλήθεια, δημιουργούμε μία γέφυρα αλήθειας που συνδέεται με την καρδιά. Τίποτα από αυτά που μας συμβαίνουν δεν εξαρτάται από κάποιον άλλο άνθρωπο ή οντότητα. Τα πάντα εξαρτώνται και καθορίζονται από μας – δηλαδή την ανθρώπινη και την θεϊκή μας υπόσταση ανάλογα με το τι θέλουμε να εμπειραθούμε.

Εάν δεν το έχετε πιστέψει ακόμα, πιστέψτε το τώρα: «Καμία οντότητα στο σύμπαν δεν είναι πιο μεγαλειώδης ή δυνατή από εσάς».

Εάν αντιληφθείτε κατά τη διάρκεια της επικοινωνίας ότι κάτι δεν πάει καλά, τότε κινηθείτε με βάση αυτή την αίσθηση. Ευχαριστήστε την οντότητα – όποια είναι αυτή -  για την επικοινωνία και δηλώστε καθαρά ότι δεν επιθυμείτε να συνεχίσετε την επικοινωνία. Κλείστε την επικοινωνία μετά τη δήλωσή σας χωρίς να νιώθετε υποχρεωμένοι να περιμένετε την δική της ανταπόκριση. Να είστε αποφασιστικοί, χωρίς αναστολές ή ενοχές. Ακριβώς όπως θα κάνατε με κάποιον πωλητή που θα σας έπαιρνε τηλέφωνο να σας πουλήσει κάποιο προϊόν. Έχετε κάθε δικαίωμα να ορίζετε την ίδια σας την ύπαρξη. Είστε μία μεγαλειώδης οντότητα. Δεν οφείλετε υπακοή σε κανένα άλλο εκτός από την ίδια σας την Ύπαρξη. Καμία οντότητα δεν είναι υποτελής καμίας άλλης. Ούτε εσείς.

Λίγο πιο βαθιά κοιτώντας, ο λόγος που δημιουργούμε μία τέτοια «προκλητική» εμπειρία είναι αφενός για να μάθουμε να διακρίνουμε τις διάφορες ποιότητες και αφετέρου -και σημαντικότερο- για να ενδυναμώσουμε την εσωτερική μας στάση, να ξεκαθαρίσουμε τα διλήμματά μας, να ξεπεράσουμε την αναποφασιστικότητά μας και να «πατήσουμε» στο χώρο της εσωτερικής μας δύναμης.

 


Ας προχωρήσουμε . . . Εάν κάνετε λοιπόν στον εαυτό σας την ερώτηση, ρωτώντας εάν πραγματικά θέλετε να δείτε την αλήθεια για το ζήτημα που σας απασχολεί, μπορεί να νιώσετε ένα σφίξιμο στο στήθος σας, στο στέρνο. Μπορεί να αισθανθείτε φόβο ή αναστολή. Αναγνωρίζοντας τα αισθήματα, θα καταλάβετε εάν είστε έτοιμοι.

Σε περίπτωση που νιώσετε ότι έχετε αναστολές, θυμηθείτε ότι αυτό δεν είναι κατακριτέο, ούτε λάθος. Είναι εξίσου σημαντικό να αναγνωρίσετε εάν για κάποιο λόγο –έστω και άγνωστο – έχετε ενδοιασμούς ή αναστολές στο να αντιληφθείτε πραγματικά τι συμβαίνει ή τι υπάρχει μέσα στα διλήμματα ή τις επικείμενες αποφάσεις.

Είναι σημαντικό να νιώθουμε ότι έχουμε κάθε δικαίωμα να θέλουμε ή όχι, μία συγκεκριμένη στιγμή, να δούμε βαθύτερα τι συμβαίνει. Υπάρχει πάντα ο κατάλληλος χρόνος για όλα. Η αυτοδυναμία της ύπαρξής μας περιλαμβάνει και το δικαίωμα του να μην θέλουμε να δούμε κάτι βαθύτερα σε κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Δεν υπάρχει κανένας συμπαντικός νόμος που να επικρίνει ή να επιβάλλει ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές. Το αντίθετο μάλιστα.

Εάν αντιληφθούμε ότι δεν θέλουμε πραγματικά να ανακαλύψουμε αυτό που βαθύτερα συμβαίνει και αυτή την στάση την αποδεχθούμε χωρίς αυτό-επίκριση, τότε πραγματικά ενδυναμώνουμε την σύνδεση μας και την επαφή μας με την Ανώτερη Ύπαρξή μας, τον εσωτερικό μας εαυτό. Τότε πραγματικά, έστω και χωρίς τυπική επικοινωνία, έχουμε ενδυναμώσει την πνευματική μας υπόσταση.

Η ενέργεια της εποχής του Υδροχόου, αφορά την Ενδυνάμωση του ανθρώπινου εαυτού ώστε να κατοικήσει μέσα του ο θεϊκός. Ο φόβος, οι αναστολές, οι ενδοιασμοί, όλα είναι εργαλεία στα χέρια του Πνεύματός μας προκειμένου να μας οδηγήσουν στην αφομοίωση του Ανώτερου Εαυτού μας. Αυτή είναι ουσιαστική πνευματική εργασία.

Έτσι, εάν αλλάξουμε λίγο οπτική, μία καταρχήν «κατακριτέα» στάση – η απροθυμία μας να επικοινωνήσουμε, μπορεί να αποδειχθεί στη συνέχεια ότι ήταν ο τρόπος του πνεύματός μας για να μας οδηγήσει να αναλάβουμε εμείς την πρωτοβουλία, την επιλογή και την εσωτερική μας δύναμη.
Ας πούμε δύο λόγια για αυτό.

Εάν αντί να κάνουμε επικοινωνία, αποφασίσουμε εμείς, ως άτομο, να δράσουμε χωρίς να έχουμε βαθύτερη επίγνωση και να χειριστούμε μία κατάσταση ή να διαλέξουμε ανάμεσα σε διαφορετικές οπτικές, τότε, καθώς περνά ο χρόνος, ανακαλύπτουμε εκ των υστέρων πως κάναμε όντως τις «σωστές» κινήσεις χάρις στις οποίες τα πράγματα προχώρησαν σε μία δυναμική και οδηγηθήκαμε σε μία νέα σημαντική εσωτερική κατάσταση. 

Όπως βλέπετε δεν παίζει ρόλο το εάν φοβόμασταν ή δεν είχαμε όρεξη ή οτιδήποτε άλλο. Αυτό που είναι καθοριστικό είναι ότι «βάζουμε» κάποιο συναίσθημα ή διάθεση να μας αποτρέψει από την επικοινωνία ώστε σε κάθε περίπτωση να κινηθούμε. Μέσα μας γνωρίζουμε . . .

Ας προχωρήσουμε λοιπόν, αφού πραγματικά θέλουμε να «δούμε».

Μένουμε σε γαλήνη, αβίαστα αναπνέουμε και φέρνουμε μέσα μας πάλι το θέμα ή το ερώτημα που είναι το ζητούμενό μας. Αυτό το κάνουμε μία φορά. Το φέρνουμε συνειδητά μέσα σε αυτό το χώρο και μετά το αφήνουμε.

Φανταστείτε ότι το «ερώτημα» είναι ένα μπαλόνι. Εσείς είστε σε ένα γαλήνιο δωμάτιο, σε ευδαιμονία. Με την σκέψη σας απλά φέρνετε μέσα στο δωμάτιο το μπαλόνι και αυτό έχει μέσα του το ερώτημά σας. Μετά το αφήνετε να αιωρηθεί μέσα στο δωμάτιο. Δεν παρακολουθείτε ούτε ασχολείσθε με το τι κάνει ούτε που είναι. Το ξεχνάτε και το αφήνετε ελεύθερο.

Αυτή είναι η μόνη φορά που χρειάζεται να εστιάσετε την συνειδητότητά σας σε κάτι συγκεκριμένο - στο μπαλόνι. Μετά την αφήνετε ελεύθερη. Αφήνετε τον εαυτό σας πάλι να βυθιστεί στην ευδαιμονία. Βεβαιώνετε τον εαυτό σας ότι θα νιώσετε, θα αισθανθείτε ή θα αντιληφθείτε –με όποιον τρόπο είναι καταλληλότερος- την απάντηση του εσωτερικού σας εαυτού.

Μείνετε λίγη ώρα απολαμβάνοντας αυτή την γαλήνη. Νιώστε ότι όλες οι μικροσκοπικές αντένες σας είναι ανοικτές. Όλη η συνειδητότητά σας βρίσκεται στην επίγνωση όχι στην μάθηση. Σαν διευκόλυνση μπορείτε να φανταστείτε ότι όλοι οι πόροι του σώματός σας είναι αντένες και λαμβάνουν τα μηνύματα που υπάρχουν. Ότι, όλη η αύρα σας μαζί με το υλικό σας σώμα έχουν δημιουργήσει ένα ενοποιημένο πεδίο όπου υπάρχει ελεύθερη ροή χάρη στην γαλήνη.  Όλα τα κύτταρα είναι σαν ανοικτά λουλούδια έτοιμα να νιώσουν. Αφήστε τον εαυτό σας σε αυτή την κατάσταση ανοικτής αίσθησης.

Η λέξη-κλειδί και η πρόθεση είναι «να νιώσω». Σε αυτή την κατάσταση, η πρόθεσή μας δεν είναι να καταλάβουμε, να αναλύσουμε, να εξηγήσουμε ή να τεκμηριώσουμε. Δεν είναι χώρος για επιχειρηματολογία. Είναι χώρος απλά για να αισθανθούμε.

Το να νιώσουμε συμβαίνει μέσα σε ένα δευτερόλεπτο. Το να νιώσουμε μπορεί να είναι μία εικόνα που θα έχει μέσα της όλες τις απαντήσεις. Το νιώθω δεν έχει άμεσα να κάνει με σχήματα, πρόσωπα ή τοπία.
Η απάντηση βρίσκεται μέσα στο αίσθημα που έρχεται μέσα από την εικόνα, τον ήχο ή τον σχεδιασμό ή οτιδήποτε άλλο

 


Οι απαντήσεις

Ας χρησιμοποιήσουμε ένα παράδειγμα:
Έχουμε ξεκινήσει να επικοινωνήσουμε με τον εσωτερικό μας εαυτό με θέμα να νιώσουμε ποιο είναι το ζητούμενο στην εξέλιξή μας αυτή την περίοδο. Ένα θέμα γενικό και «ασαφές».
Βρισκόμαστε σε γαλήνη και φέρνουμε την σκέψη αυτή μέσα στο χώρο μας, σαν μπαλόνι. Την κρατάμε για λίγα δευτερόλεπτα και μετά την αφήνουμε να αιωρηθεί. Ξαναγυρνάμε στην ανεστίαστη επίγνωση με πρόθεση να νιώσουμε. Μετά έρχεται η εικόνα. Βλέπουμε την εικόνα του εαυτού μας να περπατά σε ένα δρόμο ντυμένος στα φούξια. Η εικόνα από μόνη της δεν λέει πολλά.
Όμως, παράλληλα νιώθουμε τον εαυτό μας μέσα σε αυτή την εικόνα. Έτσι έχουμε «νιώσει την εικόνα». Αυτό είναι το μήνυμα.

Περιγράφοντας σε κάποιον άλλο αυτή την επικοινωνία, θα μας ακούγαμε να λέμε «είδα τον εαυτό να περπατά ντυμένος με ένα φούξια φόρεμα. Δεν ξέρω που πήγαινα. Ένιωθα όμως εσωτερικά απόλυτα ήρεμη/ος, ένιωθα μία απερίγραπτη βεβαιότητα και εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, δεν είχα καμία ανασφάλεια, δεν είχα καμία έγνοια, δεν είχα κανένα φόβο, ένιωθα ένα με το πνεύμα μου, με τη ζωή, κλπ».
Το μήνυμα λοιπόν αφορούσε ουσιαστικά το σύνολο της αίσθησης αυτής της εικόνας. Το ζητούμενο για την εξέλιξή μας θα ήταν να «γίνουμε» αυτή η αίσθηση.

 


Πως όμως θα «γίνουμε» αυτή η αίσθηση;

 

Η απάντηση στο «πως» έρχεται με «τυχαία» γεγονότα ή εσωτερικές επιθυμίες που δημιουργούνται. Π.χ. να παρακολουθήσουμε ένα σεμινάριο, μία ομιλία ή να διαβάσουμε ένα βιβλίο που «κανονικά» δεν θα διαλέγαμε. Το «πώς» έρχεται μόνο του εάν εστιάσουμε την πρόθεσή μας στην πραγματοποίηση αυτής της εικόνας. Έτσι, συνδέουμε την συνειδητότητά μας, με το ζητούμενο, τον στόχο μας.

Σημειώστε ότι, για να διατηρηθεί μέσα στη συνειδητότητά μας αυτό το ζητούμενο, «χρειάζεται» πράγματι να το θέλουμε σαν άνθρωποι. Δηλαδή να το θέλουμε με την καρδιά μας. Εκεί είναι το μέρος της Ελεύθερης Βούλησής μας. Εάν η καρδιά μας δεν «συγκινηθεί» με αυτό και δεν το θέλουμε αληθινά, δεν πρόκειται αυτό το «σενάριο» να το υλοποιήσουμε. Κάποιο άλλο «σενάριο» θα έρθει να το διαδεχθεί.

Στην περίπτωση που η απάντηση έρθει με ήχο ή σχεδιασμούς χρωμάτων και κινήσεων αφηρημένων, το μήνυμα της επικοινωνίας βρίσκεται πάλι στην αίσθηση. Μπορεί να ακούσουμε για ένα δευτερόλεπτο –που στην επικοινωνία φαίνεται να διαρκεί πολύ περισσότερο – έναν ήχο που «αυτόματα» μας κάνει να νιώσουμε διάφορα συναισθήματα.

Μπορεί να δούμε χρωματικές κινήσεις ή να έχουμε αφηρημένες αισθήσεις κινήσεων. Σε όλες τις περιπτώσεις, η εστίασή παραμένει στο να νιώσουμε τον ήχο, την κίνηση, τα χρώματα, την εικόνα.

Αυτό που νιώθουμε είναι η απάντηση και συνήθως χρειάζεται πολλή ώρα για να περιγραφεί λεκτικά. Όταν θα περιγράφετε την αίσθηση, θα ανακαλύπτετε ότι τα λόγια δεν επαρκούν για να «πουν» αυτό που μέσα σας «ξέρετε» έχοντας δει την εικόνα ή έχοντας ακούσει τον ήχο ή έχοντας νιώσει τις χρωματικές κινήσεις ή οτιδήποτε άλλο.


Αφού νιώσετε ότι πήρατε την «πληροφορία» που επιθυμούσατε, μείνετε για ένα λεπτό ακόμα σε γαλήνη και μετά ήρεμα μεταφέρετε την συνειδητότητά σας αργά στον χώρο που κάθεστε. Κινείστε απαλά το σώμα σας και ανοίξτε τα μάτια σας κοιτώντας προς τη γη ώστε να γειώσετε καλύτερα τις ενέργειες.

 

 

Σεμινάριο Χαριτίνης Χριστάκου©
7 Mαρτίου 2005  

  • Instagram
Επικοινωνία

T: (+30) 2114058145

M: (+30) 6931582291

E: contact@haritini.org

 

©2020 Haritini Christakou. Πολιτική Απορρήτου