Όταν η ψυχή ταξιδεύει και έρχεται...

October 6, 2019

Ερχόμαστε στην ζωή και πηγαίνουμε σχολείο. Μαθαίνουμε ιστορία, γεωγραφία, φυσική, μαθηματικά. Μαθαίνουμε να γράφουμε, να προσθέτουμε, ν' αφαιρούμε, να διαιρούμε, να πολλαπλασιάζουμε. Μαθαίνουμε να ζωγραφίζουμε, να χρησιμοποιούμε μαρκαδόρους και ξυλομπογιές. Μαθαίνουμε να γράφουμε τις σκέψεις μας. Μαθαίνουμε να σβήνουμε με γόμες ή με μπλάνκο. Μαθαίνουμε να τεντωνόμαστε, να κάνουμε επικύψεις και διατάσεις. Μαθαίνουμε να μιλάμε με άλλους. Μαθαίνουμε να τσακωνόμαστε. Μαθαίνουμε να υπακούμε. Μαθαίνουμε να ακούμε. Μαθαίνουμε...

 

Και όμως μέσα σε 12 χρόνια που μαθαίνουμε, δεν μαθαίνουμε τίποτα για εμάς τους ίδιους. Δεν μαθαίνουμε τίποτα για τα πεδία του νου μας. Δεν μαθαίνουμε τίποτα για την ψυχή μας. Δεν μαθαίνουμε τι σημαίνει να είμαστε παρόντες. Δεν μαθαίνουμε πώς φτάσαμε εδώ, γιατί είμαστε εδώ, τι σημαίνει ότι είμαστε εδώ και ποια είναι τα ζητούμενα.

 

Δεν μαθαίνουμε για την ουσία πίσω από την εγκυμοσύνη ή πίσω από την δυσκολία να συλλάβουμε ένα μωρό. Δεν μαθαίνουμε πώς μπορούμε να διευκολύνουμε την σύλληψη και την ακόλουθη εγκυμοσύνη. Δεν μαθαίνουμε πώς να σταθούμε διαχειριστούμε την εγκυμοσύνη με ψυχικά συνειδητό τρόπο.

Δεν μαθαίνουμε τι σημαίνει μία εγκυμοσύνη από την οπτική της δικής μας εξέλιξης και δεν μαθαίνουμε πώς να διαχειριστούμε δυσκολίες και επιβαρύνσεις της εγκυμονούσας ή του περιβάλλοντός της. Και όμως αυτά είναι που αλλάζουν την ψυχολογική μας φόρτιση.

 

Αυτά είναι που μας κάνουν να μην νιώθουμε αδύναμοι, θύματα της τυχαιότητας, βάρκες που ταξιδεύουν χωρίς οδηγό μέσα στο πέλαγος της ζωής. Αυτά είναι που μας κάνουν να νιώθουμε παρόντες, ικανοί, ισχυροί, λειτουργικοί στο αρχιπέλαγος. Αυτά είναι που κάνουν την μεγάλη διαφορά του αν θα ζήσουμε σαν ήδη ηττημένοι από δυνάμεις "πάνω από μας" ή αν θα ζήσουμε σαν συνεργάτες με δυνάμεις που είναι μεγαλύτερες από μας.

 

Δεν είναι περίεργο ότι όσα μαθαίνουμε επί 12 χρόνια, δεν μας βοηθούν για να ζήσουμε και να πορευτούμε στο πέλαγος της ζωής. Αλλά είναι περίεργο που εμείς οι ίδιοι δεν αναρωτιόμαστε ή δεν επιθυμούμε να μάθουμε ή δεν είμαστε αρκετά περίεργοι να γνωρίσουμε ή απλά παραδινόμαστε αμαχητί.

 

Οι καιροί ευτυχώς αλλάζουν. Η ανθρώπινη νοημοσύνη αναπτύσσεται και διευρύνεται με γοργούς ρυθμούς στην σύγχρονη εποχή. Μέσα στο πλαίσιο αυτής της γοργής διεύρυνσης, σας προσκαλώ να παρακολουθήσετε το διήμερο που αφορά τον ερχομό της ψυχής και τα θέματα που συνδέονται με την εγκυμοσύνη, την γέννηση και την διαχείριση του μεγάλου πεδίο του ερχομού μας.

 

Θα είναι χαρά μου να σας δω και να βαδίσουμε μαζί στο μαγικό χαλί των ερχομών των ψυχών μας. 

 

Με σκέψεις αγάπης,

Χαριτίνη

 

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Πρόσφατες Αναρτήσεις
Please reload

Αρχείο
Please reload