Θαρραλέοι ονειρευτές

Άναψε ένα κεράκι και άσε τον νου σου να συγκεντρωθεί στη λάμψη της φλόγας του για λίγο. Άσε τον νου σου να αδειάσει από ό,τι σκέφτεσαι, μέχρι να βρεθείς γλυκά και ευγενικά αφημένος στην απαλότητα του κενού... ένα φαινομενικό κενό... μία φευγαλέα σιωπή... μία στιγμή που «αιωρείσαι» χωρίς άγκυρες.

Όταν νιώσεις την ανάλαφρη αιώρηση στην αγκαλιά του κενού, πες δύο τρεις φορές στον εαυτό σου: "Αυτός είναι ο φυσικός μου χώρος. Εδώ γίνομαι ένα με τα πάντα. Εδώ εκπληρώνονται όλες οι δυνατότητές μου. Δεν φοβάμαι το κενό των άπειρων δυνατοτήτων. Το κενό είναι ο χώρος της άπειρης εμπιστοσύνης μου στην Αγάπη. Τόσο βαθιά, τόσο απεριόριστα την εμπιστεύομαι. Αφήνομαι στην ανάλαφρη αιώρησή της και αυτή αφουγκράζεται όλο το είναι μου. Αφήνομαι στη γλυκιά της σιωπή και αυτή γεμίζει τη ζωή μου με απαντήσεις, λύσεις, ευκαιρίες και θάρρος".

Αφού μείνεις έστω και λίγες φευγαλέες στιγμές κοντά της, θύμισε στον εαυτό σου: «Σήμερα αφήνομαι στο κενό των δυνατοτήτων, με άδειο νου, και το εμπιστεύομαι πλήρως». Πες το, θαρραλέε ονειρευτή, στον εαυτό σου συχνά αυτό σήμερα. Θα σε στηρίξει να θυμηθείς πόσο άνετα, οικεία και βολικά νιώθεις μέσα στο κενό του άδειου νου σου. Θα σε υποστηρίξει να θυμηθείς από πού έρχεται η πληρότητά σου. Θα σε οδηγήσει να βρεις την άκρη του νήματος για ό,τι αναζητάς ή χρειάζεσαι.

Καλημέρα λοιπόν με έναν νου άδειο και μια καρδιά που εμπιστεύεται!