Παιδιά των παιχνιδιών

Πόσα παιχνίδια έχεις καταχώσει σε κρυφό συρτάρι στη ντουλάπα σου; Πόσες χαρές έχεις κρύψει εκεί, που κανείς δεν μπορεί να τις βρει; Πόσα γέλια έχεις φυλάξει κάτω από πολλά ρούχα, ώστε κανείς να μην μπορεί να τα βρει και στα πάρει;

Σου άρεσαν τόσο πολύ τα παιχνίδια, οι χαρές και τα γέλια, που τα φύλαξες τόσο καλά για να μη μπορεί κανείς να τα βρει και να στα κλέψει. Βλέπεις, είσαι πολυμήχανος και όταν έχεις κάτι πολύτιμο, που δεν θέλεις ποτέ να χαθεί, βρίσκεις τέλειες ιδέες για τη φύλαξή του. Πού είναι λοιπόν τα πολύτιμά σου; Πόσο βαθιά είναι κρυμμένα; Είναι ώρα να βγάλεις από τις κρυψώνες τους τα πολύτιμά σου και ν' αρχίσεις να τα χαίρεσαι ξανά, να δουν το φως του ήλιου, το φως της ζωής σου.

Σήμερα είναι ώρα να θυμηθείς πού έκρυψες τα πιο αγαπημένα σου παιχνίδια. Πού έβαλες τα γέλια χωρίς λόγο; Πού καταχώνιασες την αναίτια χαρά; Πού ασφάλισες τα κάστρα, τα στρατιωτάκια, τις κούκλες, τις τσουγκράνες, τα κουβαδάκια, τα φλυτζανάκια, τις μπίλιες, τους ρουθούληδες, τις χουχουλίτσες;

Σε κάποιο μέρος, καλά κρυμμένο, της ντουλάπας σου τα έχεις κρύψει όλα αυτά.

Σήμερα είναι η μέρα για να τα ξαναβρείς, να θυμηθείς πόσο τα θέλεις, πόσο τα πεθύμησες, πόσο όμορφα ένιωθες όταν τα είχες σε κοινή θέα, ελεύθερα και προσιτά, κοντά και γύρω σου, όταν μπορούσες όποια στιγμή ήθελες να παίξεις μαζί τους.

Σήμερα η αγάπη σε γαργαλά να θυμηθείς πού και πώς έκρυψες όλα όσα έχεις πολύτιμα. Και, καθώς εσύ γελάς, η ανάμνηση θα έρθει. Θα θυμηθείς πού και πώς έκρυψες όλα τα πολύτιμά σου...

Τρέχα λοιπόν και βγάλε τα από τις κρυψώνες τους, ξεσκόνισέ τα, αγκάλιασέ τα και καλωσόρισέ τα ξανά στη ζωή, στην ζωή σου. «Σήμερα η αγάπη με γαργαλά και θυμάμαι πού και πώς έκρυψα όλα όσα είχα πολύτιμα».

Καλημέρα λοιπόν με όλα τα πολύτιμά μας ξανά στη ζωή μας.